WDF

Nogometne utakmice i igrači sa najviše golova u povijesti nogometa

—

by

admin
in

Igrači sa najviše golova u istoriji nogometa su Kristijano Ronaldo, Lionel Mesi, Jozef Pepi Bikan, Romario, Pele, Ferenc Puškaš, Gerd Miler, Eusebio i Uve Zeler. Oni su najbolji strijelci u povijesti nogometa i promenili su pogled na ovaj sport, koji je danas najpopularniji.

Igrači sa najviše golova u istoriji nogometa su Kristijano Ronaldo, Lionel Mesi, Jozef Pepi Bikan, Romario, Pele, Ferenc Puškaš, Gerd Miler, Eusebio i Uve Zeler. Oni su najbolji strijelci u povijesti nogometa i promenili su pogled na ovaj sport, koji je danas najpopularniji.

Nogomet je takođe i na listi najplaćenijih sportova na svijetu, a upravo su ova imena svojim igrama doprinela da danas bude tako. Mnogi od njih su najbolji strijelci svjetskih i europskih prvenstava u nogometu i osvajači Lige prvaka.

U nastavku Formula online kladionica vam otkriva ko su najbolji strijelci u povijesti nogometa. Provjerite i kako se kladiti preko mobitela, kao i najbolje kvote za klađenje na nogomet sa odličnom ponudom igara baš kod nas!  

U tabeli su predstavljeni najbolji strijelci u povijesti nogometa vide se u tabeli ispod, gde smo izdvojili TOP 9 igrača sa najviše golova u istoriji nogometa.

PozicijaIgračUkupno golovaZemljaKlubovi
9Uve Zeler575NemačkaHamburger
8Eusebio620Portugal/MozambikBenfica
7Gerd Miler735NemačkaBajern Minhen
6Ferenc Puškaš746Mađarska/ŠpanijaHonved, Real Madrid
5Pele767BrazilSantos, Njujork Kosmos
4Romario772BrazilPSV, Barselona, Flamengo, Vasco da Gama
3Jozef Pepi Bikan805Austrija/ČeškaRapid Beč, Slavia Prag
2Lionel Mesi820+ArgentinaBarselona, PSŽ, Inter Majami
1Kristijano Ronaldo900+PortugalSporting, Mančester Junajted, Real Madrid, Juventus, Al-Nasr

9. Uve Zeler (Uwe Seeler) – 575 golova

  • Rekordi:
    • Učestvovao na četiri Svetska prvenstva (1958, 1962, 1966, 1970).
    • Prvi strelac Hamburgera svih vremena.
    • 43 gola za Zapadnu Nemačku.

Uve Zeler, legendarni nemački napadač, bio je jedan od najcenjenijih fudbalera svoje generacije. Rođen 5. novembra 1936. godine u Hamburgu, Zeler je od malih nogu pokazivao izuzetan talenat za fudbal. Potekao je iz sportske porodice – njegov otac Ervin Zeler takođe je bio fudbaler, pa nije čudo što je Uve pratio porodične korake i postao fudbalska ikona.

Zeler je postao sinonim za Hamburg, klub za koji je nastupao tokom čitave svoje profesionalne karijere. Kao veran igrač, uprkos brojnim ponudama najvećih evropskih klubova, nikada nije napustio rodni klub. Ta lojalnost postavila ga je kao jednog od retkih igrača koji su igrali za samo jedan klub na najvišem nivou. Tokom karijere u Hamburger SV-u, postigao je neverovatnih 575 golova na ukupno 649 utakmica, što ga je učinilo jednim od najefikasnijih strelaca u istoriji nemačkog fudbala.

Poznat po svojoj skromnosti, Zeler nije bio tipična fudbalska zvezda. Bio je čovek koji je voleo jednostavan život, van terena uvek pristupačan i daleko od glamura. Na terenu, međutim, bio je neumoljiv. Njegova sposobnost da postigne gol iz gotovo nemogućih situacija, bilo glavom ili nogom, učinila ga je postojanom pretnjom za protivničke golmane. Njegov šut bio je snažan, a osećaj za pozicioniranje neprevaziđen.

Jedan od najznačajnijih trenutaka Zelerove karijere svakako je bilo Svetsko prvenstvo 1966. godine, kada je Zapadna Nemačka stigla do finala, ali je poražena od Engleske u čuvenoj utakmici na Vembliju. Iako nije uspeo da osvoji titulu svetskog šampiona, Zeler je ostavio dubok trag na međunarodnoj sceni, postigavši 43 gola u 72 nastupa za reprezentaciju Zapadne Nemačke. Ovaj impresivan učinak svrstao ga je među najbolje strelce svoje ere.

Iako je imao nekoliko ozbiljnih povreda tokom karijere, koje su ga mogle sprečiti da postigne još više golova, Zelerova odlučnost i strast prema igri vratile su ga na teren svaki put. Njegova hrabrost i nepokolebljivost inspirisali su mnoge buduće generacije fudbalera.

Zelerova lojalnost Hamburgu nije prošla nezapaženo. I danas ga mnogi u Nemačkoj pamte kao „gospodina fudbala“ zbog njegove odanosti, integriteta i poštovanja prema igri. Nakon završetka igračke karijere, ostao je aktivan u sportu, služeći kao predsednik svog voljenog kluba i promovišući fudbal u svojoj zemlji.

Njegovo ime ostaje upisano zlatnim slovima u istoriji nemačkog fudbala, a Zeler će zauvek biti prepoznat kao jedan od najistaknutijih napadača svih vremena, simbol strasti, lojalnosti i čistog talenta.

8. Eusebio biografia – 620 golova

  • Rekordi:
    • Najbolji strelac Svetskog prvenstva 1966. godine (9 golova).
    • Preko 700 golova za Benfiku (uključujući prijateljske utakmice).
    • Zlatna lopta 1965.

Euzebio da Silva Fereira, rođen 25. januara 1942. godine u Mozambiku (tada poznatom kao Lorenço Marques), važi za jednog od najvećih fudbalera svih vremena. Odrastao je u siromaštvu, igrajući fudbal sa improvizovanim loptama na ulicama Mafalale, kvarta u kojem je odrastao. Uprkos skromnim počecima, Euzebio je postao fudbalska legenda, a mnogi ga nazivaju „Crnim panterom“ zbog njegove brzine, eksplozivnosti i nevjerovatnog instinkta za gol.

Svoju profesionalnu karijeru započeo je 1957. godine u lokalnom klubu Sporting de Lourenço Marques, feeder timu lisabonskog Sportinga. Međutim, ubrzo je prešao u Benfiku, koja je za njega izradila „filmski“ plan kako bi ga dovela u Lisabon, izbjegavajući pravne sukobe sa Sportingom. Benfika je taj potez napravila u pravom trenutku jer je Euzebio postao jedan od najvažnijih igrača u istoriji kluba, sa kojim je osvojio 11 titula šampiona Portugala i brojne druge trofeje.

„Fudbal igram srcem, a ne glavom.“ – Euzebio, o svojoj strasti prema fudbalu i neverovatnom osećaju za igru, uprkos teškim uslovima u kojima je odrastao.

Tokom svoje karijere u Benfiki, Euzebio je igrao ključnu ulogu u osvajanju dva Kupa evropskih šampiona, a posebno se istakao u finalu 1962. godine, kada je Benfika pobedila Real Madrid sa 5:3, a Euzebio postigao dva pogotka. Njegova sposobnost da pretrči 100 metara za samo 11 sekundi, uz smrtonosnu preciznost šuta, činila ga je noćnom morom za protivničke odbrane.

Euzebio je takođe bio heroj portugalske reprezentacije, sa kojom je na Svetskom prvenstvu 1966. godine stigao do polufinala i bio najbolji strelac turnira sa devet golova. Njegov legendarni učinak na tom prvenstvu uključuje nezaboravnu utakmicu protiv Severne Koreje, u kojoj je Portugal gubio sa 3:0, ali je Euzebio pogodio mrežu čak četiri puta i vratio svoju ekipu u igru.

Njegova ostavština ne odnosi se samo na broj postignutih golova već i na njegovu harizmu i uticaj na portugalski i svetski fudbal. 

Euzebio je preminuo 2014. godine u Lisabonu, a njegov doprinos igri ostaje večan. FIFA je već 2015. godine objavila da je on među najvažnijim ličnostima u istoriji zemlje.

7. Gerd Muller golovi – Muller Gerd zabio 735 golova 

  • Rekordi:
    • Najviše golova u Bundesligi (365 golova).
    • Najbolji strelac Svetskog prvenstva 1970 (10 golova).
    • Zabio pobedonosni gol u finalu Svetskog prvenstva 1974.

Gerd Miler (Gerd Müller), poznat kao „Bombarder nacije“, bio je kralj kaznenog prostora i jedan od najefikasnijih strelaca u istoriji nogometa. Sa svojim zdepastim stasom i 91 kilogram prilikom dolaska u Bajern Minhen, mnogi su sumnjali u njegove mogućnosti. Međutim, trener Zlatko Čajkovski je odmah uočio njegov potencijal i pomogao mu da se transformiše u pravu fudbalsku legendu.

Miler je bio poznat po neverovatnom osećaju za gol, često postizavši golove iz odbijenih lopti ili u situacijama gde bi drugi igrači izgubili kontrolu. Njegova sposobnost da uvek bude na pravom mestu u ključnim trenucima učinila ga je nezamenjivim. Bio je pravi majstor kaznenog prostora, a njegov stil igre oslonjen na snagu, brzinu reakcije i preciznost činio ga je neprikosnovenim u svom vremenu.

Za Zapadnu Nemačku, Miler je zabio neverovatnih 68 golova u 62 utakmice, što ga čini jednim od najefikasnijih strelaca u istoriji reprezentativnog fudbala. Njegova sposobnost da se prilagodi svakoj situaciji i pronađe put do mreže bila je ključna za uspehe reprezentacije. Najveći trenutak njegove karijere na međunarodnoj sceni došao je 1974. godine, kada je upravo njegov odlučujući gol protiv Holandije doneo Zapadnoj Nemačkoj titulu svetskog šampiona.

Njegova dominacija nije bila samo na međunarodnoj sceni, već i u klupskoj karijeri. Za Bajern Minhen je zabio 398 golova u 453 utakmice, postavši apsolutna legenda nemačkog fudbala i jedan od najupečatljivijih strelaca svih vremena. Tokom vremena u Bajernu, osvojio je sve moguće titule, uključujući brojne naslove u Bundesligi i četiri trofeja Lige prvaka.

No, iza njegovog izuzetnog uspeha na terenu, stajale su i lične poteškoće. Nakon završetka karijere, Miler se suočio sa problemima vezanim za alkoholizam, što je ozbiljno ugrozilo njegov život i zdravlje. Uprkos veličini koju je dostigao na fudbalskom terenu, u privatnom životu se borio sa demonima koje su mnogi sportisti osetili kada su napustili svet reflektora.

Podrška saigrača, kao što su Franz Bekenbauer i drugi iz Bajerna, bila je ključna u njegovoj borbi protiv alkoholizma. Njegov put od legende do ličnih padova bio je težak, ali uspeo je da se izdigne zahvaljujući svojoj snazi i podršci okoline.

Iako je napustio ovaj svet 15. avgusta 2021. godine, Gerd Miler će uvek ostati upamćen kao jedan od najvećih strelaca svih vremena, sa ukupno postignutih 735 golova u 793 utakmice tokom njegove karijere.

6. Ferenc Puškaš – 746 golova

  • Rekordi:
    • Najbolji strelac mađarskog nacionalnog tima sa 84 pogodaka.
    • 242 puta u 262 utakmice za Real Madrid.
    • 1954. godine vodio Mađarsku do finala Svetskog prvenstva.
    • 3 puta osvajač Evropskog kupa
    • 5 titula La Lige
    • 4 puta prvi strelac La Lige

Ferenc Puškaš, poznat kao „Pančo“ ili „Cañoncito pum“, važi za jednog od najboljih napadača u istoriji fudbala, a njegovu levu nogu mnogi smatraju najubojitijom koja je ikada kročila na stadion Santjago Bernabeu. Rođen je 1. aprila 1927. godine u Budimpešti, a tokom svoje karijere zabio je ukupno 746 golova na zvaničnim utakmicama. 

Pre dolaska u Real Madrid 1958. godine, igrao je za Honved iz Budimpešte, gde je bio ključan u osvajanju pet titula mađarske lige. Takođe je bio deo legendarne mađarske reprezentacije, koja je osvojila zlatnu medalju na Olimpijskim igrama 1952. godine.

Iako su španski navijači isprva bili skeptični prema Puškašu, jer je stigao sa 31 godinom i viškom kilograma, ubrzo su uvideli svoju grešku. 

U svojoj desetogodišnjoj karijeri u Real Madridu, osvojio je tri evropska kupa, pet La Liga titula, i bio četiri puta najbolji strelac španskog prvenstva. Njegova sposobnost da postiže golove bila je ključna za uspehe Real Madrida tog vremena. 

„Oni koji kažu da nisam brz, ne znaju šta je fudbal.“ – Puškaš, o svom izuzetnom umeću bez obzira na fizičke sposobnosti.

Ferenc Puškaš je ovu izjavu dao kao odgovor na kritike koje su dolazile nakon što se pridružio Real Madridu. Naime, kada je stigao u Španiju 1958. godine sa 31 godinom, mnogi su smatrali da je „star“ i „previše težak“ da bi mogao da igra na visokom nivou. Zbog svog izgleda – bio je nizak i delovao je pomalo zdepasto – španski mediji i navijači su sumnjali u njegovu brzinu i fizičku spremnost.

Međutim, Puškaš je brzo pokazao da mu fizička brzina nije presudna, već je njegov briljantni fudbalski mozak, tehnika, i posebno neverovatan šut levom nogom, ono što ga je činilo izuzetnim. Zbog toga je rekao da oni koji misle da nije brz, zapravo ne razumeju suštinu fudbala, jer je uspevao da se na pravi način pozicionira i nadmaši protivnike zahvaljujući svom instinktu i osećaju za igru, a ne samo fizičkoj brzini.

Puškaš je umro 17. novembra 2006. godine, a FIFA mu je odala počast nazvavši svoju nagradu za najlepši gol godine „Puškaš nagrada“.

Ferenc Puskas Stadium – arena u čast najboljeg mađarskog fudbalera

Stadion Ferenc Puškaš, poznat i kao Népstadion (Narodni stadion), bio je višenamenski stadion smešten u Budimpešti, Mađarska. Izgrađen je između 1948. i 1953. godine, pretežno uz pomoć dobrovoljaca i vojnih organizacija. 

Tokom svoje izvorne izgradnje, kapacitet stadiona iznosio je 104.000 mesta, ali je kasnijim renovacijama prilagođen savremenim standardima i smanjen na 38.652 sedišta.

Otvoren 1953. godine, stadion je postao domaćin brojnih značajnih fudbalskih događaja, uključujući i jednu od najvećih pobeda Engleske, kada su Mađari pobedili rezultatom 7:1. Godine 2001. stadion je dobio ime po legendarnom fudbaleru Ferencu Puškašu, jednom od najboljih igrača u istoriji Mađarske, koji je bio ključni deo legendarne „Zlatne ekipe“ tokom 1950-ih.

Stadion je zatvoren 2016. godine, a srušen 2017. godine, kako bi se na njegovom mestu izgradila nova Puskás Aréna.

5. Pele golovi – Svi golovi pelea broje dostižu brojku 767 

  • Rekordi:
    • 767 golova u zvaničnim utakmicama, što ga stavlja na 5. mesto u istoriji nogometa.
    • Ukupan broj golova tokom karijere, uključujući prijateljske i nezvanične mečeve, iznosi 1.283 gola.
    • Trostruki svetski prvak sa Brazilom (1958, 1962, 1970).
    • Najmlađi strelac na Svetskom prvenstvu – zabio gol za Brazil kada je imao samo 17.
    • Dao hiljaditi gol u svojoj karijeri 1969. godine, što je bio događaj od nacionalnog značaja u Brazilu.

Edson Arantes do Nascimento, poznatiji kao Pele, ostao je zauvek upamćen kao jedan od najvećih fudbalera svih vremena. Rođen 23. oktobra 1940. godine u Brazilu, Pele je dosegao neverovatne visine u svetu fudbala, ali njegova karijera nije bila samo niz rekorda – bila je pre svega priča o neiscrpnoj strasti prema igri.

Odrastajući u siromaštvu u malom brazilskom gradu Bauru, Pele je šutirao improvizovane lopte napravljene od čarapa, ali ga je upravo to oblikovalo u legendu. Njegova neobuzdana želja za fudbalom vodila ga je ka postizanju tri titule svetskog prvaka, što ga čini jedinstvenim u istoriji fudbala.

Njegov prvi korak na međunarodnoj sceni bio je briljantan – na Svetskom prvenstvu 1958. godine u Švedskoj, sa samo 17 godina, postao je najmlađi igrač koji je ikada dao gol na ovom takmičenju. U finalu protiv Švedske, zabio je dva pogotka, zapečativši pobedu Brazila rezultatom 5:2. Bio je to trenutak koji je najavio dolazak jedne fudbalske ikone.

Pele je bio poznat po svojoj neverovatnoj sposobnosti da se savršeno prilagodi bilo kojoj situaciji na terenu. Njegova kombinacija snage, brzine, gracioznosti i neosporne fudbalske inteligencije činila ga je noćnom morom za protivničke odbrane. Čak i kada su ga brutalno faulirali, kao što je bio slučaj na Svetskom prvenstvu 1966. godine, njegov duh nije mogao biti slomljen.

Jedan od najvažnijih momenata u njegovoj karijeri bio je postizanje hiljaditog gola 1969. godine, poznatog kao „Gol Mil“, koji je zabio iz penala u dresu Santosa. Iako je došao sa bele tačke, taj trenutak je simbolizovao veličinu njegove karijere. 

Za Santos je bio strijelac 643 puta u zvaničnim mečevima, dok je u ukupnoj karijeri, uključujući i nezvanične utakmice, dao je čak 1.283 gola.

Važno je napomenuti da mnogi od tih golova dolaze iz prijateljskih utakmica i nastupa za vojnu reprezentaciju Brazila, kao i revijalnih mečeva, što objašnjava visoku brojku. Zvanični statistički podaci beleže 767 golova postignutih u zvaničnim utakmicama, što ga stavlja na peto mesto među fudbalerima sa najviše postignutih golova u istoriji zvaničnih takmičenja.

Njegov talenat nije bio ograničen samo na domaće prvenstvo. Postizao je golove na svetskim prvenstvima, u mečevima za Santos, pa čak i za Njujork Kosmos, kada je 1975. godine odlučio da pomogne popularizaciji fudbala u Sjedinjenim Američkim Državama, zemlji gde se inače nalazi mnogi najveći stadioni na svijetu i koja je upisana u povijest Olimpijskih igara sa najviše medalja ikada. 

Tokom boravka u Kosmosu, za koji su još igrali Bekenbauer, Karlos Alberto kao i srpski fudbaler Vladislav Bleki Bogićević (šest puta bio prvi igrač američke MSL lige), Pele je nastavio da pruža izuzetne partije, iako je već bio u kasnim godinama karijere. 

Interesantno je da je postizao golove u četiri različite decenije – 1950-im, 1960-im, 1970-im i 1980-im. Iako se formalno penzionisao 1977. godine, dao je gol u egzibicionom meču 1981. godine, čime je obeležio svoje postizanje golova u čak četiri decenije.

Njegov uticaj nije prestao nakon što se povukao iz profesionalnog fudbala. Pele je postao globalni ambasador sporta, a njegovo ime ostalo je sinonim za fudbalsku veličinu i univerzalnu popularnost. Dobio je brojne nagrade i priznanja, uključujući ulogu ambasadora Ujedinjenih nacija za ekologiju i životnu sredinu, kao i počasnog viteza Britanskog carstva.

Njegov legat nije samo u broju postignutih golova ili osvojenih trofeja, već u onome što je doneo igri i njenom globalnom ugledu. Čak i van terena, Pele je neumorno radio na promociji socijalne pravde i poboljšanju uslova života za siromašne.

Jedan od najvećih komplimenata koje je dobio došao je od velikog Nelsona Mandele: „Gledati Pelea kako igra bilo je poput posmatranja detinje radosti spojene sa izuzetnom gracioznošću odraslog čoveka.“

Pele je zaista bio više od fudbalera – bio je ambasador igre i simbol kako ljudske strasti, tako i izuzetne fizičke i mentalne snage. Jedan od sinonima za ovaj sport.

Pele Zlatna lopta

Ako se, inače, pitate zašto Zlatna lopta nikada nije pripala brazilskoj legendi odgovor je zbog pravila koje je važilo do 1995. godine. Prema njemu, nijedan igrač izvan Evrope nije mogao biti nominovan za nagradu koju dodeljuje France Football.

Kako bi ispravio nepravdu prema mnogim južnoameričkim legendama koji nisu imali priliku ni da se nađu u konkurenciji, „France Football“ je odlučio da kreira alternativnu listu osvajača Zlatne lopte. Na toj listi, jedno ime se pojavljuje čak sedam puta.

Prema procenama novinara „France Footballa“, Pele bi bio zvanično proglašen za najboljeg fudbalera na svetu čak sedam puta, i to u godinama: 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1964. i 1970.

Takođe, dva puta bi titulu osvojio Dijego Maradona, za 1986. i 1990. godinu, dok bi Garinča (1962), Mario Kempes (1978), i Romario (1994) po jednom bili proglašeni najboljima.

Evo kako izgleda zvanična lista dobitnika i „alternativna“ lista:

  • 1958: Rajmond Kopa (Pele)
  • 1959: Alfredo di Stefano (Pele)
  • 1960: Luis Suares (Pele)
  • 1961: Omar Sivori (Pele)
  • 1962: Jozef Masopust (Garinča)
  • 1963: Lav Jašin (Pele)
  • 1964: Denis Lou (Pele)
  • 1970: Gerd Miler (Pele)
  • 1978: Kevin Kigen (Mario Kempes)
  • 1986: Igor Belanov (Dijego Maradona)
  • 1990: Lotar Mateus (Dijego Maradona)
  • 1994: Hristo Stoičkov (Romario)

Tako je ovaj sport dočekao pravdu, koja je spora ali ipak dostižna

Inače, među 30 fudbalera koji se nalaze u konkurenciji za Zlatnu loptu 2024 su: Jude Bellingham, Ruben Dijas, Fil Foden, Federiko Valverde, Emilijano Martinez, Erling Haland (zvezda Mančester Sitija za koji nastupa Joško Gvardiol, a igrao je uspešno i Edin Džeko), Niko Vilijams, Granit Džaka, Artjom Dovbik, Toni Kros, Vinisijus Žunior, Dani Olmo, Florijan Virc, Martin Odegard, Mats Humels, Rodri, Hari Kejn, Deklan Rajs, Vitinja, Kol Palmer, Dani Karvahal, Lamin Jamal, Bukajo Saka, Hakan Čalhanoglu, Vilijam Saliba, Kilijan Embape, Lautaro Martinez, Ademola Lukman, Antonio Ridiger i Alehandro Grimaldo.

4. Romario golovi – zvanično 772 puta strijelac

  • Rekordi:
    • Zlatna lopta za najboljeg igrača Svetskog prvenstva 1994.
    • Preko 100 golova za tri različita kluba.
    • Osvojio titule u Brazilu, Španiji, i Holandiji.

Romário de Souza Faria, jedan od najspektakularnijih napadača u istoriji nogometa, ostavio je neizbrisiv trag svojim izuzetnim golgeterskim sposobnostima i neverovatnim samopouzdanjem na terenu. Često se govori da je Ronaldo Luís Nazário de Lima, jedan od najubojitijih napadača svih vremena i legenda kada je u pitanju ovaj sport, učio upravo od Romária. 

Međutim, Romário je mnogo više od fudbalske legende – on je ikona koja je oblikovala generacije i inspirisala mnoge.

Rođen u Riju de Žaneiru, Romário je, uprkos svojoj relativno niskoj visini od 169 cm, dominirao fudbalskim terenima. Njegova brzina, eksplozivni prvi korak i nevjerojatna snalažljivost u šesnaestercu učinili su ga „kraljem kaznenog prostora“. Ono po čemu je bio prepoznatljiv bio je njegov udarac špicem kopačke, kojim je redovno pogađao „malu mrežu“ protivničkih golmana.

Karijeru je započeo u Vasko da Gami, a evropsku fudbalsku scenu osvojio je nastupajući za PSV Ajndhoven, gde je zabio 165 golova u 167 utakmica. 

Njegov transfer u Barselonu 1993. godine bio je prekretnica u njegovoj karijeri. Kao deo „Dream Team-a“ Johana Krojfa, Romário je u prvoj sezoni dao 30 golova u 33 utakmice, a pamti se i njegov het-trik u El Clásicu protiv Real Madrida, kada je Barselona slavila sa 5:0.

Jedna od najpoznatijih anegdota o Romáriu dolazi od njegovog trenera u PSV-u, Gusa Hidinka, koji je ispričao: „Romário bi mi uoči velikih utakmica prišao i rekao: ‘Treneru, opusti se. Ja ću postići gol i pobedićemo.’ U većini slučajeva, bio je u pravu.“

Iako je kratko igrao za Barselonu, njegova dominacija i uticaj na evropski fudbal bili su ogromni. Romário je 1994. godine proglašen za najboljeg igrača sveta, nakon što je sa Brazilom osvojio Svetsko prvenstvo u SAD-u, postigavši pet golova na turniru. 

Njegov doprinos reprezentaciji bio je ogroman, a posebno se pamti njegov povratak u ekipu nakon suspenzije za odlučujuću kvalifikacionu utakmicu protiv Urugvaja, kada je bio dvostruki strijelac i odveo Brazil na Svetsko prvenstvo.

Romário je jedan od retkih fudbalera koji su postigli preko 1.000 golova u svojoj karijeri, uključujući i nezvanične mečeve. U zvaničnim utakmicama, Romário je postigao 772 gola, dok je ukupno, sa svim revijalnim i prijateljskim utakmicama, njegova statistika dostigla 1.002 gola. Njegova sposobnost da postiže golove u gotovo svakom meču, bez obzira na nivo takmičenja, postavila ga je u red najvećih golgetera u istoriji nogometa.

Njegova buntovnička priroda često ga je dovodila u sukob sa trenerima i zvaničnicima, ali je njegova strast prema fudbalu uvek prevazilazila te prepreke. Nakon povratka u Brazil, Romário je nastavio da dominira na domaćoj sceni, osvajajući brojne individualne nagrade i vodeći svoje timove do trofeja.

Iako je ušao u politiku i nastavio sa javnim delovanjem, Romário će uvek biti upamćen kao čovek koji je fudbalski svet osvojio svojim talentom, hrabrošću i neverovatnom sposobnošću da, čak i u najtežim trenucima, bude ključni igrač i blago koje ovaj sport ima.

3. Jozef Pepi Bikan (Josef Bican), treći strijelac najvise golova u povijesti nogometa – 805 golova

  • Rekordi:
    • Najbolji strelac u istoriji nogometa do pojave Ronalda i Mesija.
    • Prosečno postizao 1.52 gola po utakmici.
    • Pet puta bio sedmostruki strijelac na jednoj utakmici.

Jozef Pepi Bikan (Josef Bican), rođen 25. septembra 1913. godine u Beču, u vreme kada je ovaj sport bio mlad. Danas se smatra jednim od najvećih golgetera svih vremena. 

Češkog porekla, Bikan je veći deo svoje karijere proveo u fudbalskim klubovima Austrije i Čehoslovačke, ostavivši neizbrisiv trag u svetu fudbala, ne samo po broju postignutih golova, već i po njegovoj izuzetnoj veštini i brzini na terenu. 

Bikan je, prema Međunarodnoj federaciji fudbalske istorije i statistike (IFFHS), zvanično najbolji strelac 20. veka, a mnogi i danas priznaju njegov status kao jednog od najubojitijih napadača u istoriji fudbala.

Bikanova karijera započela je u juniorskom timu bečke Herte, a već sa 18 pridružio se Rapidu iz Beča, koji ga je prepoznao kao mladog talenta. Njegov napredak bio je neverovatan – postigao je čak 78 golova na 62 meča za Rapid, a ubrzo je privukao pažnju i drugih klubova. 

Prešao je u Admiru, a nakon uspešne dve godine, odlučuje da svoju karijeru nastavi u Češkoj, pridruživši se Slaviji Prag 1937. godine. U Slaviji, Bikan je zabio neverovatan broj golova, čak 534 na 274 utakmice, što ga čini jednim od najubojitijih napadača u istoriji nogometa.

Bikan nije samo bio izuzetno precizan golgeter, već je imao i zapanjujuću brzinu za svoje vreme. Mnogi ne znaju da je Jozef Bikan bio sposoban da pretrči 100 metara za samo 10,8 sekundi – brzina koja bi ga lako svrstala među elitne sprintere tog doba. Sjajan i na levoj i na desnoj nozi, uz nevjerojatnu brzinu i fizičku pripremljenost, bio je noćna mora za sve golmane.

Ipak, tokom svoje karijere, Bikan se suočio sa mnogim izazovima, uključujući i Drugi svetski rat, koji je doneo haos u Evropu i prekinuo mnoge fudbalske karijere. Bikan je igrao tokom rata za Slaviju, dok su mnogi drugi fudbaleri bili mobilisani. 

Njegova fudbalska statistika za vreme rata je posebno impresivna – tri puta je na ligaškim mečevima postigao po sedam golova u jednoj utakmici. Jedan od tih podviga desio se u meču protiv Zlina 1940. godine, kada je Slavija slavila pobedom od 10:1, a Bikan je bio taj koji je zabio više od polovine golova svoje ekipe.

Nakon rata, Bikan je odbio ponude velikih klubova poput Juventusa, odlučivši da ostane u Čehoslovačkoj, uprkos političkoj situaciji i dolasku komunista na vlast 1948. godine. 

Njegova neprilagodljivost političkom režimu donela mu je mnogo problema, ali i dalje je bio nepobediv na fudbalskom terenu. Igrao je za nekoliko timova, uključujući Železarni Vitkovice i Hradec Kralove, sve do 1955. godine, kada je sa 42 godine okončao svoju igračku karijeru.

Jedna od najzanimljivijih činjenica vezanih za Bikana jeste podatak da je tokom svoje karijere postigao ukupno 805 zvaničnih golova, a procenjuje se da je, računajući i nezvanične mečeve, postigao preko 950 golova. 

Iako su mnogi podaci iz tog perioda izgubljeni zbog rata, Bikanov rekord je ostao kao svetionik neverovatne golgeterske karijere. Zanimljivo je da su ga mnogi upoređivali sa Peleom po broju golova, ali je Bikan jednom skromno izjavio: „Ko bi mi verovao da kažem da sam postigao pet puta više golova od Pelea?“

Posle karijere, s obzirom da je voleo ovaj sport, Bikan se posvetio trenerskom poslu, vodeći nekoliko klubova, uključujući i belgijski Tongeren, sa kojim je napravio zapažen uspeh. 

Ipak, njegova fudbalska karijera ostavila je neizbrisiv trag, ne samo u statistici, već i u srcima ljubitelja fudbala. 

Umro je 2001. godine u Pragu, a njegova zaostavština ostaje simbol fudbalske veličine i postignuća koja su danas retka.

2. Messi golovi – svi Mesijevi golovi prelaze cifru od 820+

Lionel Mesi je jedan od najpoznatijih fudbalera svih vremena, i njegova priča ima gotovo bajkovit ton. Rođen 24. juna 1987. godine u Rozariju, Argentina, Lionel Andres Mesi odrastao je uz ljubav prema fudbalu, koju je pokazivao još od najranijih dana. Njegov talenat prepoznat je već u lokalnom klubu, gde je igrao pod nadimkom „La Pulga“ (Buva) zbog svoje male građe, ali i neverovatne veštine.

Mesi je brzo postao fudbalska senzacija u mlađim kategorijama kluba Njuels Old Bojs, gde je zabio čak 500 golova do svoje 11. godine. Međutim, život ga je suočio sa velikom preprekom – dijagnostikovan mu je poremećaj hormona rasta, koji je zahtevao skupe tretmane. Njegova porodica nije mogla da priušti ovu terapiju, pa je Mesi, u potrazi za rešenjem, dobio priliku da ode na probu u Barselonu.

U Barseloni, Mesi je brzo impresionirao upravu kluba, iako je bilo neobično da tako mlad igrač sa drugog kontinenta potpiše ugovor. Međutim, direktor Barselone Karles Reksač toliko je bio oduševljen Mesijevim talentom da je ugovor potpisao – na salveti. To je bio početak jednog od najvažnijih poglavlja u Mesijevom životu.

Mesi je svoju profesionalnu karijeru u Barseloni započeo sa samo 17, a ubrzo je postao ključni igrač kluba. Njegov talenat i posvećenost doneli su Barseloni brojne titule, uključujući deset titula šampiona Španije, četiri Lige prvaka i mnoge druge trofeje. 

U dresu Barselone, Mesi je zabio neverovatnih 672 pogodaka na 778 utakmica, čime je postao najbolji strelac u istoriji kluba.

Njegova karijera je dodatno obeležena radom sa slavnim trenerom Pepom Gvardiolom, s kojim je ostvario dvostruki trijumf u Ligi šampiona. Gvardiola je često govorio o njihovom odnosu, rekavši: 

„Pokušao sam da od Mesija napravim najboljeg fudbalera na svetu, a on je od mene napravio najboljeg trenera.“

Iako je Mesijeva priča u Barseloni završena 2021. godine, kada je zbog finansijskih problema kluba morao da pređe u Pari Sen Žermen, njegov uspeh nije stao. U Parizu, Mesi je zajedno sa zvezdama poput Nejmara i Mbapea nastavio da osvaja trofeje i dominira fudbalskim terenima.

Na reprezentativnom nivou, Mesi je u dresu Argentine dugo tragao za velikim trofejem. Nakon više neuspela finala, uključujući Svetsko prvenstvo 2014. i dva finala Kopa Amerike, Mesi se konačno domogao trijumfa 2021. godine, kada je Argentina osvojila Kopa Ameriku. 

Taj trenutak doneo je ogromno zadovoljstvo kako njemu, tako i argentinskom narodu koji živi za ovaj sport. Mesi je proglašen najboljim igračem turnira.

Iako je Mesi dugo nosio teret poređenja sa Dijegom Maradonom, konačno je u Kataru 2022. godine zaokružio svoju reprezentativnu karijeru osvajanjem najvažnijeg trofeja – Svetskog prvenstva. Sa sedam golova i tri asistencije na sedam utakmica, Mesi je pokazao svetu zašto ga mnogi smatraju najvećim fudbalerom svih vremena.

U poređenju sa svojim najvećim rivalom, Kristijanom Ronaldom, Mesi je osvojio čak sedam Zlatnih lopti, dok Ronaldo ima pet. Njihovo rivalstvo bilo je jedno od najuzbudljivijih u istoriji fudbala, ali je Mesi uvek ostajao skroman i fokusiran na svoju igru.

Mesi nije samo osvajao trofeje, već je postao simbol posvećenosti, talenta i ljubavi prema fudbalu. Sa više od 40 osvojenih trofeja u karijeri, ostao je uzor budućim generacijama i jedan od najvažnijih sportista u istoriji fudbala.

Izvorni deo njegove priče počeo je kao bajka o dečaku iz Rozarija, ali je završio kao saga o fudbalskom kralju koji je osvojio svet.

1. Kristijano Ronaldo golovi u karijeri – 900+ golova

  • Rekordi:
    • Najviše golova u istoriji Lige prvaka (140+ golova).
    • Najviše golova za reprezentaciju (132 pogodaka za Portugal).
    • Preko 450 golova za Real Madrid.

Ronaldo je fudbaler sa najviše golova u povijesti nogometa. Svi golovi Ronalda čine da je Portugalac tokom više od 20 godina u ovom sportu dostigao da bude prvi na ovoj listi kada su strijelci sa najviše golova u istoriji fudbala.

Rođen je 5. februara 1985. godine u Funčalu, na ostrvu Madeira u Portugalu. Sa nadimkom „CR7“, zbog dresa sa brojem sedam, postao je sinonim za uspeh, posvećenost i izuzetnu sportsku karijeru koja je osvojila svet. Njegovo puno ime je Kristijano Ronaldo dos Santos Aveiro, a od malih nogu pokazivao je neverovatan talenat za fudbal.

Prve fudbalske korake napravio je u lokalnom klubu Andorinja, a kasnije je prešao u Nacional, pre nego što je sa samo 12 stigao u akademiju Sportinga iz Lisabona. Ovaj prelazak označio je početak njegove profesionalne karijere, koja je ubrzo uzletela. Uprkos tome što je u mladosti imao zdravstvene probleme sa srcem, operacija je prošla uspešno, brzo se vratio na teren, pokazavši svetu svoj neosporan talenat.

Njegova karijera je zapravo započela u Sportingu, ali najveći uspon doživeo je prelaskom u Mančester Junajted 2003. godine, kada mu je bilo samo 18. 

Pod vodstvom čuvenog trenera Sera Aleksa Fergusona ubrzo je postao ključni igrač engleskog giganta. Tokom boravka u Mančesteru osvojio je tri titule Premijer lige, FA Kup, Ligu prvaka, kao i mnoge individualne nagrade, uključujući Zlatnu loptu, koja ga je proglasila najboljim igračem sveta.

Godine 2009. prešao je u Real Madrid za tada rekordnih 94 miliona evra, i tu je nastavio da niže uspehe. U Španiji je postao najbolji strelac u istoriji Reala, sa neverovatnih 450 golova u 438 nastupa. Osvojio je pet titula Lige prvaka, La Ligu, Kupa Kralja i mnoge druge trofeje. Njegova dominacija u evropskom fudbalu postala je legendarna, a rivalstvo sa Lionelom Mesijem definisalo je eru modernog fudbala.

Osim što je bio mašina za golove u klubovima, Portugalac je bio i ključni igrač reprezentacije. Debitovao je 2003. godine, a 2016. godine vodio je svoj tim do osvajanja Evropskog prvenstva. Takođe, prva UEFA Liga nacija pripala je Portugalu upravo pod vođstvom Ronalda.

Njegov prelazak u Juventus 2018. godine, upravo kada je uvedena VAR tehnologija kako bi se ofsajd pravilo u nogometu poštovalo bez greške, bio je još jedan veliki trenutak u njegovoj karijeri, gde je osvojio dve Serije A titule, kao i nekoliko drugih domaćih trofeja. Poznat je po svom neverovatnom radnom etosu, fizičkoj spremnosti i mentalnoj snazi, što mu je omogućilo da ostane na vrhuncu sporta i u četvrtoj deceniji života.

Nakon Juventusa, potpisao je za Al Nasr. On je i dalje je najplaćeniji fudbaler na svetu čak i u poznim godinama, epitet koji svakako čovek sa najviše golova u povijesti nogometa.

Kao kapiten reprezentacije i uzor milionima, Kristijano Ronaldo nije samo najpoznatiji portugalski fudbaler svih vremena, već i globalna ikona sporta. Svojim impresivnim statističkim dostignućima, brojnim nagradama i neupitnom željom za pobedom, Ronaldo je postao simbol modernog fudbala, a njegova priča inspiracija za mnoge buduće generacije fudbalera.

Zanimljivo je da na listi nema nijednog Španjolca, iako nacionalni tim Španije beleži sjajne rezultate poslednjih 20-ak godina (osvojili su i Olimpijske igre 2024 u Parizu i Europsko prvenstvo u nogometu 2024). Nema nijednog igrača sa Afričkog kupa nacija, mada poreklom iz same Afrike jeste Eusebio, a i Pele ima afričke korene.

Pored ovih svetskih nogometnih superstarova, ako volite domaći nogomet biće vam zanimljivo da pročitate ko su najbolji strijelci Premijer lige BiH po sezonama i svi osvajači Premijer lige BiH od nastanka. 

Ovi tekstovi će vam svakako biti korisni kada budete gledali kakva su BiH Premijer Liga kvote, kao i kako se kladiti uživo jer je mnogima klađenje uživo zabavnije u realnom vremenu.e takođe i na listi najplaćenijih sportova na svijetu, a upravo su ova imena svojim igrama doprinela da danas bude tako. Mnogi od njih su najbolji strijelci svjetskih i europskih prvenstava u nogometu i osvajači Lige prvaka.

U nastavku Formula online kladionica vam otkriva ko su najbolji strijelci u povijesti nogometa. Provjerite i kako se kladiti preko mobitela, kao i najbolje kvote za klađenje na nogomet sa odličnom ponudom igara baš kod nas!  

U tabeli su predstavljeni najbolji strijelci u povijesti nogometa vide se u tabeli ispod, gde smo izdvojili TOP 9 igrača sa najviše golova u istoriji nogometa.

PozicijaIgračUkupno golovaZemljaKlubovi
9Uve Zeler575NemačkaHamburger
8Eusebio620Portugal/MozambikBenfica
7Gerd Miler735NemačkaBajern Minhen
6Ferenc Puškaš746Mađarska/ŠpanijaHonved, Real Madrid
5Pele767BrazilSantos, Njujork Kosmos
4Romario772BrazilPSV, Barselona, Flamengo, Vasco da Gama
3Jozef Pepi Bikan805Austrija/ČeškaRapid Beč, Slavia Prag
2Lionel Mesi820+ArgentinaBarselona, PSŽ, Inter Majami
1Kristijano Ronaldo900+PortugalSporting, Mančester Junajted, Real Madrid, Juventus, Al-Nasr

9. Uve Zeler (Uwe Seeler) – 575 golova

  • Rekordi:
    • Učestvovao na četiri Svetska prvenstva (1958, 1962, 1966, 1970).
    • Najbolji strelac Hamburgera svih vremena.
    • Postigao 43 gola za Zapadnu Nemačku.

Uve Zeler, legendarni nemački napadač, bio je jedan od najcenjenijih fudbalera svoje generacije. Rođen 5. novembra 1936. godine u Hamburgu, Zeler je od malih nogu pokazivao izuzetan talenat za fudbal. Potekao je iz sportske porodice – njegov otac Ervin Zeler takođe je bio fudbaler, pa nije čudo što je Uve pratio porodične korake i postao fudbalska ikona.

Zeler je postao sinonim za Hamburg, klub za koji je nastupao tokom čitave svoje profesionalne karijere. Kao veran igrač, uprkos brojnim ponudama najvećih evropskih klubova, nikada nije napustio rodni klub. Ta lojalnost postavila ga je kao jednog od retkih igrača koji su igrali za samo jedan klub na najvišem nivou. Tokom karijere u Hamburger SV-u, postigao je neverovatnih 575 golova na ukupno 649 utakmica, što ga je učinilo jednim od najefikasnijih strelaca u istoriji nemačkog fudbala.

Poznat po svojoj skromnosti, Zeler nije bio tipična fudbalska zvezda. Bio je čovek koji je voleo jednostavan život, van terena uvek pristupačan i daleko od glamura. Na terenu, međutim, bio je neumoljiv. Njegova sposobnost da postigne gol iz gotovo nemogućih situacija, bilo glavom ili nogom, učinila ga je postojanom pretnjom za protivničke golmane. Njegov šut bio je snažan, a osećaj za pozicioniranje neprevaziđen.

Jedan od najznačajnijih trenutaka Zelerove karijere svakako je bilo Svetsko prvenstvo 1966. godine, kada je Zapadna Nemačka stigla do finala, ali je poražena od Engleske u čuvenoj utakmici na Vembliju. Iako nije uspeo da osvoji titulu svetskog šampiona, Zeler je ostavio dubok trag na međunarodnoj sceni, postigavši 43 gola u 72 nastupa za reprezentaciju Zapadne Nemačke. Ovaj impresivan učinak svrstao ga je među najbolje strelce svoje ere.

Iako je imao nekoliko ozbiljnih povreda tokom karijere, koje su ga mogle sprečiti da postigne još više golova, Zelerova odlučnost i strast prema igri vratile su ga na teren svaki put. Njegova hrabrost i nepokolebljivost inspirisali su mnoge buduće generacije fudbalera.

Zelerova lojalnost Hamburgu nije prošla nezapaženo. I danas ga mnogi u Nemačkoj pamte kao „gospodina fudbala“ zbog njegove odanosti, integriteta i poštovanja prema igri. Nakon završetka igračke karijere, ostao je aktivan u sportu, služeći kao predsednik svog voljenog kluba i promovišući fudbal u svojoj zemlji.

Njegovo ime ostaje upisano zlatnim slovima u istoriji nemačkog fudbala, a Zeler će zauvek biti prepoznat kao jedan od najistaknutijih napadača svih vremena, simbol strasti, lojalnosti i čistog talenta.

8. Eusebio biografia – 620 golova

  • Rekordi:
    • Najbolji strelac Svetskog prvenstva 1966. godine (9 golova).
    • Postigao preko 700 golova za Benfiku (uključujući prijateljske utakmice).
    • Zlatna lopta 1965.

Euzebio da Silva Fereira, rođen 25. januara 1942. godine u Mozambiku (tada poznatom kao Lorenço Marques), važi za jednog od najvećih fudbalera svih vremena. Odrastao je u siromaštvu, igrajući fudbal sa improvizovanim loptama na ulicama Mafalale, kvarta u kojem je odrastao. Uprkos skromnim počecima, Euzebio je postao fudbalska legenda, a mnogi ga nazivaju „Crnim panterom“ zbog njegove brzine, eksplozivnosti i nevjerovatnog instinkta za gol.

Svoju profesionalnu karijeru započeo je 1957. godine u lokalnom klubu Sporting de Lourenço Marques, feeder timu lisabonskog Sportinga. Međutim, ubrzo je prešao u Benfiku, koja je za njega izradila „filmski“ plan kako bi ga dovela u Lisabon, izbjegavajući pravne sukobe sa Sportingom. Benfika je taj potez napravila u pravom trenutku jer je Euzebio postao jedan od najvažnijih igrača u istoriji kluba, sa kojim je osvojio 11 titula šampiona Portugala i brojne druge trofeje.

„Fudbal igram srcem, a ne glavom.“ – Euzebio, o svojoj strasti prema fudbalu i neverovatnom osećaju za igru, uprkos teškim uslovima u kojima je odrastao.

Tokom svoje karijere u Benfiki, Euzebio je igrao ključnu ulogu u osvajanju dva Kupa evropskih šampiona, a posebno se istakao u finalu 1962. godine, kada je Benfika pobedila Real Madrid sa 5:3, a Euzebio postigao dva gola. Njegova sposobnost da pretrči 100 metara za samo 11 sekundi, uz smrtonosnu preciznost šuta, činila ga je noćnom morom za protivničke odbrane.

Euzebio je takođe bio heroj portugalske reprezentacije, sa kojom je na Svetskom prvenstvu 1966. godine stigao do polufinala i bio najbolji strelac turnira sa devet golova. Njegov legendarni učinak na tom prvenstvu uključuje nezaboravnu utakmicu protiv Severne Koreje, u kojoj je Portugal gubio sa 3:0, ali je Euzebio postigao četiri gola i vratio svoju ekipu u igru.

Njegova ostavština ne odnosi se samo na broj postignutih golova već i na njegovu harizmu i uticaj na portugalski i svetski fudbal. 

Euzebio je preminuo 2014. godine u Lisabonu, a njegov doprinos igri ostaje večan. FIFA je već 2015. godine objavila da je on među najvažnijim ličnostima u istoriji zemlje.

7. Gerd Muller golovi – Muller Gerd zabio 735 golova 

  • Rekordi:
    • Najviše golova u Bundesligi (365 golova).
    • Najbolji strelac Svetskog prvenstva 1970 (10 golova).
    • Postigao pobedonosni gol u finalu Svetskog prvenstva 1974.

Gerd Miler (Gerd Müller), poznat kao „Bombarder nacije“, bio je kralj kaznenog prostora i jedan od najefikasnijih strelaca u istoriji fudbala. Sa svojim zdepastim stasom i 91 kilogram prilikom dolaska u Bajern Minhen, mnogi su sumnjali u njegove mogućnosti. Međutim, trener Zlatko Čajkovski je odmah uočio njegov potencijal i pomogao mu da se transformiše u pravu fudbalsku legendu.

Miler je bio poznat po neverovatnom osećaju za gol, često postizavši golove iz odbijenih lopti ili u situacijama gde bi drugi igrači izgubili kontrolu. Njegova sposobnost da uvek bude na pravom mestu u ključnim trenucima učinila ga je nezamenjivim. Bio je pravi majstor kaznenog prostora, a njegov stil igre oslonjen na snagu, brzinu reakcije i preciznost činio ga je neprikosnovenim u svom vremenu.

Za Zapadnu Nemačku, Miler je postigao neverovatnih 68 golova u 62 utakmice, što ga čini jednim od najefikasnijih strelaca u istoriji reprezentativnog fudbala. Njegova sposobnost da se prilagodi svakoj situaciji i pronađe put do mreže bila je ključna za uspehe reprezentacije. Najveći trenutak njegove karijere na međunarodnoj sceni došao je 1974. godine, kada je upravo njegov odlučujući gol protiv Holandije doneo Zapadnoj Nemačkoj titulu svetskog šampiona.

Njegova dominacija nije bila samo na međunarodnoj sceni, već i u klupskoj karijeri. Za Bajern Minhen je postigao 398 golova u 453 utakmice, postavši apsolutna legenda nemačkog fudbala i jedan od najboljih strelaca svih vremena. Tokom godina provedenih u Bajernu, osvojio je sve moguće titule, uključujući brojne naslove u Bundesligi i četiri trofeja Lige prvaka.

No, iza njegovog izuzetnog uspeha na terenu, stajale su i lične poteškoće. Nakon završetka karijere, Miler se suočio sa problemima vezanim za alkoholizam, što je ozbiljno ugrozilo njegov život i zdravlje. Uprkos veličini koju je dostigao na fudbalskom terenu, u privatnom životu se borio sa demonima koje su mnogi sportisti osetili kada su napustili svet reflektora.

Podrška saigrača, kao što su Franz Bekenbauer i drugi iz Bajerna, bila je ključna u njegovoj borbi protiv alkoholizma. Njegov put od legende do ličnih padova bio je težak, ali uspeo je da se izdigne zahvaljujući svojoj snazi i podršci okoline.

Iako je napustio ovaj svet 15. avgusta 2021. godine, Gerd Miler će uvek ostati upamćen kao jedan od najvećih strelaca svih vremena, sa ukupno postignutih 735 golova u 793 utakmice tokom njegove karijere.

6. Ferenc Puškaš – 746 golova

  • Rekordi:
    • Najbolji strelac mađarskog nacionalnog tima sa 84 gola.
    • Postigao 242 gola u 262 utakmice za Real Madrid.
    • 1954. godine vodio Mađarsku do finala Svetskog prvenstva.
    • 3 puta osvajač Evropskog kupa
    • 5 titula La Lige
    • 4 puta najbolji strelac La Lige

Ferenc Puškaš, poznat kao „Pančo“ ili „Cañoncito pum“, važi za jednog od najboljih napadača u istoriji fudbala, a njegovu levu nogu mnogi smatraju najubojitijom koja je ikada kročila na stadion Santjago Bernabeu. Rođen je 1. aprila 1927. godine u Budimpešti, a tokom svoje karijere postigao je ukupno 746 golova na zvaničnim utakmicama. Pre dolaska u Real Madrid 1958. godine, igrao je za Honved iz Budimpešte, gde je bio ključan u osvajanju pet titula mađarske lige. Takođe je bio deo legendarne mađarske reprezentacije, koja je osvojila zlatnu medalju na Olimpijskim igrama 1952. godine.

Iako su španski navijači isprva bili skeptični prema Puškašu, jer je stigao sa 31 godinom i viškom kilograma, ubrzo su uvideli svoju grešku. 

U svojoj desetogodišnjoj karijeri u Real Madridu, osvojio je tri evropska kupa, pet La Liga titula, i bio četiri puta najbolji strelac španskog prvenstva. Njegova sposobnost da postiže golove bila je ključna za uspehe Real Madrida tog vremena. 

„Oni koji kažu da nisam brz, ne znaju šta je fudbal.“ – Puškaš, o svom izuzetnom umeću bez obzira na fizičke sposobnosti.

Ferenc Puškaš je ovu izjavu dao kao odgovor na kritike koje su dolazile nakon što se pridružio Real Madridu. Naime, kada je stigao u Španiju 1958. godine sa 31 godinom, mnogi su smatrali da je „star“ i „previše težak“ da bi mogao da igra na visokom nivou. Zbog svog izgleda – bio je nizak i delovao je pomalo zdepasto – španski mediji i navijači su sumnjali u njegovu brzinu i fizičku spremnost.

Međutim, Puškaš je brzo pokazao da mu fizička brzina nije presudna, već je njegov briljantni fudbalski mozak, tehnika, i posebno neverovatan šut levom nogom, ono što ga je činilo izuzetnim. Zbog toga je rekao da oni koji misle da nije brz, zapravo ne razumeju suštinu fudbala, jer je uspevao da se na pravi način pozicionira i nadmaši protivnike zahvaljujući svom instinktu i osećaju za igru, a ne samo fizičkoj brzini.

Puškaš je umro 17. novembra 2006. godine, a FIFA mu je odala počast nazvavši svoju nagradu za najbolji gol godine „Puškaš nagrada“.

Ferenc Puskas Stadium – arena u čast najboljeg mađarskog fudbalera

Stadion Ferenc Puškaš, poznat i kao Népstadion (Narodni stadion), bio je višenamenski stadion smešten u Budimpešti, Mađarska. Izgrađen je između 1948. i 1953. godine, pretežno uz pomoć dobrovoljaca i vojnih organizacija. 

Tokom svoje izvorne izgradnje, kapacitet stadiona iznosio je 104.000 mesta, ali je kasnijim renovacijama prilagođen savremenim standardima i smanjen na 38.652 sedišta.

Otvoren 1953. godine, stadion je postao domaćin brojnih značajnih fudbalskih događaja, uključujući i jednu od najvećih pobeda Engleske, kada su Mađari pobedili rezultatom 7:1. Godine 2001. stadion je dobio ime po legendarnom fudbaleru Ferencu Puškašu, jednom od najboljih igrača u istoriji Mađarske, koji je bio ključni deo legendarne „Zlatne ekipe“ tokom 1950-ih.

Stadion je zatvoren 2016. godine, a srušen 2017. godine, kako bi se na njegovom mestu izgradila nova Puskás Aréna.

5. Pele golovi – Svi golovi pelea broje dostižu brojku 767 

  • Rekordi:
    • Postigao 767 golova u zvaničnim utakmicama, što ga stavlja na 5. mesto u istoriji fudbala.
    • Ukupan broj golova tokom karijere, uključujući prijateljske i nezvanične mečeve, iznosi 1.283 gola.
    • Trostruki svetski prvak sa Brazilom (1958, 1962, 1970).
    • Najmlađi strelac na Svetskom prvenstvu – postigao gol za Brazil sa samo 17 godina.
    • Postigao hiljaditi gol u svojoj karijeri 1969. godine, što je bio događaj od nacionalnog značaja u Brazilu.

Edson Arantes do Nascimento, poznatiji kao Pele, ostao je zauvek upamćen kao jedan od najvećih fudbalera svih vremena. Rođen 23. oktobra 1940. godine u Brazilu, Pele je postigao neverovatne visine u svetu fudbala, ali njegova karijera nije bila samo niz rekorda – bila je pre svega priča o neiscrpnoj strasti prema igri.

Odrastajući u siromaštvu u malom brazilskom gradu Bauru, Pele je šutirao improvizovane lopte napravljene od čarapa, ali ga je upravo to oblikovalo u legendu. Njegova neobuzdana želja za fudbalom vodila ga je ka postizanju tri titule svetskog prvaka, što ga čini jedinstvenim u istoriji fudbala.

Njegov prvi korak na međunarodnoj sceni bio je briljantan – na Svetskom prvenstvu 1958. godine u Švedskoj, sa samo 17 godina, postao je najmlađi igrač koji je ikada postigao gol na ovom takmičenju. U finalu protiv Švedske, postigao je dva gola, zapečativši pobedu Brazila rezultatom 5:2. Bio je to trenutak koji je najavio dolazak jedne fudbalske ikone.

Pele je bio poznat po svojoj neverovatnoj sposobnosti da se savršeno prilagodi bilo kojoj situaciji na terenu. Njegova kombinacija snage, brzine, gracioznosti i neosporne fudbalske inteligencije činila ga je noćnom morom za protivničke odbrane. Čak i kada su ga brutalno faulirali, kao što je bio slučaj na Svetskom prvenstvu 1966. godine, njegov duh nije mogao biti slomljen.

Jedan od najvažnijih momenata u njegovoj karijeri bio je postizanje hiljaditog gola 1969. godine, poznatog kao „Gol Mil“, koji je postigao iz penala u dresu Santosa. Iako je došao sa bele tačke, taj trenutak je simbolizovao veličinu njegove karijere. Za Santos je postigao 643 gola u zvaničnim mečevima, dok je u ukupnoj karijeri, uključujući i nezvanične utakmice, postigao čak 1.283 gola.

Važno je napomenuti da mnogi od tih golova dolaze iz prijateljskih utakmica i nastupa za vojnu reprezentaciju Brazila, kao i revijalnih mečeva, što objašnjava visoku brojku. Zvanični statistički podaci beleže 767 golova postignutih u zvaničnim utakmicama, što ga stavlja na peto mesto među fudbalerima sa najviše postignutih golova u istoriji zvaničnih takmičenja.

Njegov talenat nije bio ograničen samo na domaće prvenstvo. Postizao je golove na svetskim prvenstvima, u mečevima za Santos, pa čak i za Njujork Kosmos, kada je 1975. godine odlučio da pomogne popularizaciji fudbala u Sjedinjenim Američkim Državama, zemlji gde se inače nalazi mnogi najveći stadioni na svijetu i koja je upisana u povijest Olimpijskih igara sa najviše medalja ikada. 

Tokom boravka u Kosmosu, za koji su još igrali Bekenbauer, Karlos Alberto kao i srpski fudbaler Vladislav Bleki Bogićević (šest puta bio najbolji igrač američke MSL lige), Pele je nastavio da pruža izuzetne partije, iako je već bio u kasnim godinama karijere. 

Interesantno je da je postizao golove u četiri različite decenije – 1950-im, 1960-im, 1970-im i 1980-im. Iako se formalno penzionisao 1977. godine, postigao je gol u egzibicionom meču 1981. godine, čime je obeležio svoje postizanje golova u čak četiri decenije.

Njegov uticaj nije prestao nakon što se povukao iz profesionalnog fudbala. Pele je postao globalni ambasador sporta, a njegovo ime ostalo je sinonim za fudbalsku veličinu i univerzalnu popularnost. Dobio je brojne nagrade i priznanja, uključujući ulogu ambasadora Ujedinjenih nacija za ekologiju i životnu sredinu, kao i počasnog viteza Britanskog carstva.

Njegov legat nije samo u broju postignutih golova ili osvojenih trofeja, već u onome što je doneo igri i njenom globalnom ugledu. Čak i van terena, Pele je neumorno radio na promociji socijalne pravde i poboljšanju uslova života za siromašne.

Jedan od najvećih komplimenata koje je dobio došao je od velikog Nelsona Mandele: „Gledati Pelea kako igra bilo je poput posmatranja detinje radosti spojene sa izuzetnom gracioznošću odraslog čoveka.“

Pele je zaista bio više od fudbalera – bio je ambasador igre i simbol kako ljudske strasti, tako i izuzetne fizičke i mentalne snage.

Pele Zlatna lopta

Ako se, inače, pitate zašto Zlatna lopta nikada nije pripala brazilskoj legendi odgovor je zbog pravila koje je važilo do 1995. godine. Prema njemu, nijedan igrač izvan Evrope nije mogao biti nominovan za nagradu koju dodeljuje France Football.

Kako bi ispravio nepravdu prema mnogim južnoameričkim legendama koji nisu imali priliku ni da se nađu u konkurenciji, „France Football“ je odlučio da kreira alternativnu listu osvajača Zlatne lopte. Na toj listi, jedno ime se pojavljuje čak sedam puta.

Prema procenama novinara „France Footballa“, Pele bi bio zvanično proglašen za najboljeg fudbalera na svetu čak sedam puta, i to u godinama: 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1964. i 1970.

Takođe, dva puta bi titulu osvojio Dijego Maradona, za 1986. i 1990. godinu, dok bi Garinča (1962), Mario Kempes (1978), i Romario (1994) po jednom bili proglašeni najboljima.

Evo kako izgleda zvanična lista dobitnika i „alternativna“ lista:

  • 1958: Rajmond Kopa (Pele)
  • 1959: Alfredo di Stefano (Pele)
  • 1960: Luis Suares (Pele)
  • 1961: Omar Sivori (Pele)
  • 1962: Jozef Masopust (Garinča)
  • 1963: Lav Jašin (Pele)
  • 1964: Denis Lou (Pele)
  • 1970: Gerd Miler (Pele)
  • 1978: Kevin Kigen (Mario Kempes)
  • 1986: Igor Belanov (Dijego Maradona)
  • 1990: Lotar Mateus (Dijego Maradona)
  • 1994: Hristo Stoičkov (Romario)


Inače, među 30 fudbalera koji se nalaze u konkurenciji za Zlatnu loptu 2024 su: Jude Bellingham, Ruben Dijas, Fil Foden, Federiko Valverde, Emilijano Martinez, Erling Haland (zvezda Mančester Sitija za koji nastupa Joško Gvardiol, a igrao je uspešno i Edin Džeko), Niko Vilijams, Granit Džaka, Artjom Dovbik, Toni Kros, Vinisijus Žunior, Dani Olmo, Florijan Virc, Martin Odegard, Mats Humels, Rodri, Hari Kejn, Deklan Rajs, Vitinja, Kol Palmer, Dani Karvahal, Lamin Jamal, Bukajo Saka, Hakan Čalhanoglu, Vilijam Saliba, Kilijan Embape, Lautaro Martinez, Ademola Lukman, Antonio Ridiger i Alehandro Grimaldo.

4. Romario golovi – 772 zvanična gola

  • Rekordi:
    • Zlatna lopta za najboljeg igrača Svetskog prvenstva 1994.
    • Postigao preko 100 golova za tri različita kluba.
    • Osvojio titule u Brazilu, Španiji, i Holandiji.

Romário de Souza Faria, jedan od najspektakularnijih napadača u istoriji fudbala, ostavio je neizbrisiv trag svojim izuzetnim golgeterskim sposobnostima i neverovatnim samopouzdanjem na terenu. Često se govori da je Ronaldo Luís Nazário de Lima, jedan od najboljih napadača svih vremena, učio upravo od Romária. Međutim, Romário je mnogo više od fudbalske legende – on je ikona koja je oblikovala generacije i inspirisala mnoge.

Rođen u Riju de Žaneiru, Romário je, uprkos svojoj relativno niskoj visini od 169 cm, dominirao fudbalskim terenima. Njegova brzina, eksplozivni prvi korak i nevjerojatna snalažljivost u šesnaestercu učinili su ga „kraljem kaznenog prostora“. Ono po čemu je bio prepoznatljiv bio je njegov udarac špicem kopačke, kojim je redovno pogađao „malu mrežu“ protivničkih golmana.

Karijeru je započeo u Vasko da Gami, a evropsku fudbalsku scenu osvojio je nastupajući za PSV Ajndhoven, gde je postigao 165 golova u 167 utakmica. Njegov transfer u Barselonu 1993. godine bio je prekretnica u njegovoj karijeri. Kao deo „Dream Team-a“ Johana Krojfa, Romário je u prvoj sezoni postigao 30 golova u 33 utakmice, a pamti se i njegov het-trik u El Clásicu protiv Real Madrida, kada je Barselona slavila sa 5:0.

Jedna od najpoznatijih anegdota o Romáriu dolazi od njegovog trenera u PSV-u, Gusa Hidinka, koji je ispričao: „Romário bi mi uoči velikih utakmica prišao i rekao: ‘Treneru, opusti se. Ja ću postići gol i pobedićemo.’ U većini slučajeva, bio je u pravu.“

Iako je kratko igrao za Barselonu, njegova dominacija i uticaj na evropski fudbal bili su ogromni. Romário je 1994. godine proglašen za najboljeg igrača sveta, nakon što je sa Brazilom osvojio Svetsko prvenstvo u SAD-u, postigavši pet golova na turniru. Njegov doprinos reprezentaciji bio je ogroman, a posebno se pamti njegov povratak u ekipu nakon suspenzije za odlučujuću kvalifikacionu utakmicu protiv Urugvaja, kada je postigao oba gola i odveo Brazil na Svetsko prvenstvo.

Romário je jedan od retkih fudbalera koji su postigli preko 1.000 golova u svojoj karijeri, uključujući i nezvanične mečeve. U zvaničnim utakmicama, Romário je postigao 772 gola, dok je ukupno, sa svim revijalnim i prijateljskim utakmicama, njegova statistika dostigla 1.002 gola. Njegova sposobnost da postiže golove u gotovo svakom meču, bez obzira na nivo takmičenja, postavila ga je u red najvećih golgetera u istoriji fudbala.

Njegova buntovnička priroda često ga je dovodila u sukob sa trenerima i zvaničnicima, ali je njegova strast prema fudbalu uvek prevazilazila te prepreke. Nakon povratka u Brazil, Romário je nastavio da dominira na domaćoj sceni, osvajajući brojne individualne nagrade i vodeći svoje timove do trofeja.

Iako je ušao u politiku i nastavio sa javnim delovanjem, Romário će uvek biti upamćen kao čovek koji je fudbalski svet osvojio svojim talentom, hrabrošću i neverovatnom sposobnošću da, čak i u najtežim trenucima, bude ključni igrač.

3. Jozef Pepi Bikan (Josef Bican), treći strijelac najvise golova u povijesti nogometa – 805 golova

  • Rekordi:
    • Najbolji strelac u istoriji fudbala do pojave Ronalda i Mesija.
    • Prosečno postizao 1.52 gola po utakmici.
    • Pet puta postigao 7 golova na jednoj utakmici.

Jozef Pepi Bikan (Josef Bican), rođen 25. septembra 1913. godine u Beču, danas se smatra jednim od najvećih golgetera svih vremena. Sa češkim poreklom, Bikan je veći deo svoje karijere proveo u fudbalskim klubovima Austrije i Čehoslovačke, ostavivši neizbrisiv trag u svetu fudbala, ne samo po broju postignutih golova, već i po njegovoj izuzetnoj veštini i brzini na terenu. Bikan je, prema Međunarodnoj federaciji fudbalske istorije i statistike (IFFHS), zvanično najbolji strelac 20. veka, a mnogi i danas priznaju njegov status kao jednog od najubojitijih napadača u istoriji fudbala.

Bikanova karijera započela je u juniorskom timu bečke Herte, a već sa 18 godina pridružio se Rapidu iz Beča, koji ga je prepoznao kao mladog talenta. Njegov napredak bio je neverovatan – postigao je čak 78 golova na 62 meča za Rapid, a ubrzo je privukao pažnju i drugih klubova. Prešao je u Admiru, a nakon uspešne dve godine, odlučuje da svoju karijeru nastavi u Češkoj, pridruživši se Slaviji Prag 1937. godine. U Slaviji, Bikan je postigao neverovatan broj golova, čak 534 na 274 utakmice, što ga čini jednim od najubojitijih napadača u istoriji fudbala.

Bikan nije samo bio izuzetno precizan golgeter, već je imao i zapanjujuću brzinu za svoje vreme. Mnogi ne znaju da je Jozef Bikan bio sposoban da pretrči 100 metara za samo 10,8 sekundi – brzina koja bi ga lako svrstala među elitne sprintere tog doba. Njegova sposobnost da šutira podjednako dobro i levom i desnom nogom, uz nevjerojatnu brzinu i fizičku pripremljenost, učinila ga je noćnom morom za odbrane protivničkih timova.

Ipak, tokom svoje karijere, Bikan se suočio sa mnogim izazovima, uključujući i Drugi svetski rat, koji je doneo haos u Evropu i prekinuo mnoge fudbalske karijere. Bikan je igrao tokom rata za Slaviju, dok su mnogi drugi fudbaleri bili mobilisani. 

Njegova fudbalska statistika za vreme rata je posebno impresivna – tri puta je na ligaškim mečevima postigao po sedam golova u jednoj utakmici. Jedan od tih podviga desio se u meču protiv Zlina 1940. godine, kada je Slavija slavila pobedom od 10:1, a Bikan je bio taj koji je postigao više od polovine golova svoje ekipe.

Nakon rata, Bikan je odbio ponude velikih klubova poput Juventusa, odlučivši da ostane u Čehoslovačkoj, uprkos političkoj situaciji i dolasku komunista na vlast 1948. godine. Njegova neprilagodljivost političkom režimu donela mu je mnogo problema, ali i dalje je bio nepobediv na fudbalskom terenu. Igrao je za nekoliko timova, uključujući Železarni Vitkovice i Hradec Kralove, sve do 1955. godine, kada je sa 42 godine okončao svoju igračku karijeru.

Jedna od najzanimljivijih činjenica vezanih za Bikana jeste podatak da je tokom svoje karijere postigao ukupno 805 zvaničnih golova, a procenjuje se da je, računajući i nezvanične mečeve, postigao preko 950 golova. Iako su mnogi podaci iz tog perioda izgubljeni zbog rata, Bikanov rekord je ostao kao svetionik neverovatne golgeterske karijere. Zanimljivo je da su ga mnogi upoređivali sa Peleom po broju golova, ali je Bikan jednom skromno izjavio: „Ko bi mi verovao da kažem da sam postigao pet puta više golova od Pelea?“

Posle karijere, Bikan se posvetio trenerskom poslu, vodeći nekoliko klubova, uključujući i belgijski Tongeren, sa kojim je postigao zapažen uspeh. Ipak, njegova fudbalska karijera ostavila je neizbrisiv trag, ne samo u statistici, već i u srcima ljubitelja fudbala. Umro je 2001. godine u Pragu, a njegova zaostavština ostaje simbol fudbalske veličine i postignuća koja su danas retka.

2. Messi golovi – svi Mesijevi golovi prelaze cifru od 820+

Lionel Mesi je jedan od najpoznatijih fudbalera svih vremena, i njegova priča ima gotovo bajkovit ton. Rođen 24. juna 1987. godine u Rozariju, Argentina, Lionel Andres Mesi odrastao je uz ljubav prema fudbalu, koju je pokazivao još od najranijih dana. Njegov talenat prepoznat je već u lokalnom klubu, gde je igrao pod nadimkom „La Pulga“ (Buva) zbog svoje male građe, ali i neverovatne veštine.

Mesi je brzo postao fudbalska senzacija u mlađim kategorijama kluba Njuels Old Bojs, gde je postigao čak 500 golova do svoje 11. godine. Međutim, život ga je suočio sa velikom preprekom – dijagnostikovan mu je poremećaj hormona rasta, koji je zahtevao skupe tretmane. Njegova porodica nije mogla da priušti ovu terapiju, pa je Mesi, u potrazi za rešenjem, dobio priliku da ode na probu u Barselonu.

U Barseloni, Mesi je brzo impresionirao upravu kluba, iako je bilo neobično da tako mlad igrač sa drugog kontinenta potpiše ugovor. Međutim, direktor Barselone Karles Reksač toliko je bio oduševljen Mesijevim talentom da je ugovor potpisao – na salveti. To je bio početak jednog od najvažnijih poglavlja u Mesijevom životu.

Mesi je svoju profesionalnu karijeru u Barseloni započeo sa samo 17 godina, a ubrzo je postao ključni igrač kluba. Njegov talenat i posvećenost doneli su Barseloni brojne titule, uključujući deset titula šampiona Španije, četiri Lige prvaka i mnoge druge trofeje. U dresu Barselone, Mesi je postigao neverovatnih 672 gola na 778 utakmica, čime je postao najbolji strelac u istoriji kluba.

Njegova karijera je dodatno obeležena radom sa slavnim trenerom Pepom Gvardiolom, s kojim je ostvario dvostruki trijumf u Ligi šampiona. Gvardiola je često govorio o njihovom odnosu, rekavši: „Pokušao sam da od Mesija napravim najboljeg fudbalera na svetu, a on je od mene napravio najboljeg trenera.“

Iako je Mesijeva priča u Barseloni završena 2021. godine, kada je zbog finansijskih problema kluba morao da pređe u Pari Sen Žermen, njegov uspeh nije stao. U Parizu, Mesi je zajedno sa zvezdama poput Nejmara i Mbapea nastavio da osvaja trofeje i dominira fudbalskim terenima.

Na reprezentativnom nivou, Mesi je u dresu Argentine dugo tragao za velikim trofejem. Nakon više neuspela finala, uključujući Svetsko prvenstvo 2014. i dva finala Kopa Amerike, Mesi se konačno domogao trijumfa 2021. godine, kada je Argentina osvojila Kopa Ameriku. Taj trenutak doneo je ogromno zadovoljstvo kako njemu, tako i argentinskom narodu, a Mesi je proglašen najboljim igračem turnira.

Iako je Mesi dugo nosio teret poređenja sa Dijegom Maradonom, konačno je u Kataru 2022. godine zaokružio svoju reprezentativnu karijeru osvajanjem najvažnijeg trofeja – Svetskog prvenstva. Sa sedam golova i tri asistencije na sedam utakmica, Mesi je pokazao svetu zašto ga mnogi smatraju najvećim fudbalerom svih vremena.

U poređenju sa svojim najvećim rivalom, Kristijanom Ronaldom, Mesi je osvojio čak sedam Zlatnih lopti, dok Ronaldo ima pet. Njihovo rivalstvo bilo je jedno od najuzbudljivijih u istoriji fudbala, ali je Mesi uvek ostajao skroman i fokusiran na svoju igru.

Mesi nije samo osvajao trofeje, već je postao simbol posvećenosti, talenta i ljubavi prema fudbalu. Sa više od 40 osvojenih trofeja u karijeri, ostao je uzor budućim generacijama i jedan od najvažnijih sportista u istoriji fudbala.

Izvorni deo njegove priče počeo je kao bajka o dečaku iz Rozarija, ali je završio kao saga o fudbalskom kralju koji je osvojio svet.

1. Kristijano Ronaldo golovi u karijeri – 900+ golova

  • Rekordi:
    • Najviše golova u istoriji Lige prvaka (140+ golova).
    • Najviše golova za reprezentaciju (132 gola za Portugal).
    • Postigao preko 450 golova za Real Madrid.

Svi golovi Ronalda čine da je Portugalac prvi na ovoj listi kada su strijelci sa najviše golova u istoriji fudbala.

Kristijano Ronaldo je dao najvise golova u povijesti nogometa i svakako je jedan od najvećih fudbalera u istoriji.

Rođen je 5. februara 1985. godine u Funčalu, na ostrvu Madeira u Portugalu. Sa nadimkom „CR7“, zbog dresa sa brojem sedam, postao je sinonim za uspeh, posvećenost i izuzetnu sportsku karijeru koja je osvojila svet. Njegovo puno ime je Kristijano Ronaldo dos Santos Aveiro, a od malih nogu pokazivao je neverovatan talenat za fudbal.

Ronaldo je prve fudbalske korake napravio u lokalnom klubu Andorinja, a kasnije je prešao u Nacional, pre nego što je sa samo 12 godina stigao u akademiju Sportinga iz Lisabona. Ovaj prelazak označio je početak njegove profesionalne karijere, koja je ubrzo uzletela. Uprkos tome što je u mladosti imao zdravstvene probleme sa srcem, operacija je prošla uspešno, i Ronaldo se brzo vratio na teren, pokazavši svetu svoj neosporan talenat.

Njegova karijera je zapravo započela u Sportingu, ali najveći uspon doživeo je prelaskom u Mančester Junajted 2003. godine, kada je imao samo 18 godina. 

Pod vodstvom čuvenog trenera Sera Aleksa Fergusona, Ronaldo je ubrzo postao ključni igrač engleskog giganta. Tokom boravka u Mančesteru osvojio je tri titule Premijer lige, FA Kup, Ligu prvaka, kao i mnoge individualne nagrade, uključujući Zlatnu loptu, koja ga je proglasila najboljim igračem sveta.

Godine 2009. Ronaldo je prešao u Real Madrid za tada rekordnih 94 miliona evra, i tu je nastavio da niže uspehe. U Španiji je postao najbolji strelac u istoriji Reala, sa neverovatnih 450 golova u 438 nastupa. Osvojio je pet titula Lige prvaka, La Ligu, Kupa Kralja i mnoge druge trofeje. Njegova dominacija u evropskom fudbalu postala je legendarna, a rivalstvo sa Lionelom Mesijem definisalo je eru modernog fudbala.

Osim što je bio mašina za golove u klubovima, Ronaldo je bio i ključni igrač reprezentacije Portugalije. Debitovao je 2003. godine, a 2016. godine vodio je svoj tim do osvajanja Evropskog prvenstva. Takođe, prva UEFA Liga nacija pripala je Portugalu upravo pod vođstvom Ronalda.

Njegov prelazak u Juventus 2018. godine, upravo kada je uvedena VAR tehnologija kako bi se ofsajd pravilo u nogometu poštovalo bez greške, bio je još jedan veliki trenutak u njegovoj karijeri, gde je osvojio dve Serije A titule, kao i nekoliko drugih domaćih trofeja. Ronaldo je poznat po svom neverovatnom radnom etosu, fizičkoj spremnosti i mentalnoj snazi, što mu je omogućilo da ostane na vrhuncu sporta i u četvrtoj deceniji života.

Nakon Juventusa, potpisao je za Al Nasr. Kristijano Ronaldo i dalje je najplaćeniji fudbaler na svetu, epitet koji svakako čovek sa najviše golova u povijesti nogometa.

Kao kapiten reprezentacije i uzor milionima, Kristijano Ronaldo nije samo najbolji portugalski fudbaler svih vremena, već i globalna ikona sporta. Svojim impresivnim statističkim dostignućima, brojnim nagradama i neupitnom željom za pobedom, Ronaldo je postao simbol modernog fudbala, a njegova priča inspiracija za mnoge buduće generacije fudbalera.

Zanimljivo je da na listi nema nijednog Španjolca, iako nacionalni tim Španije beleži sjajne rezultate poslednjih 20-ak godina (osvojili su i Olimpijske igre 2024 u Parizu i Europsko prvenstvo u nogometu 2024). Nema nijednog igrača sa Afričkog kupa nacija, mada poreklom iz same Afrike jeste Eusebio, a i Pele ima afričke korene.

Pored ovih svetskih nogometnih superstarova, ako volite domaći nogomet biće vam zanimljivo da pročitate ko su najbolji strijelci Premijer lige BiH po sezonama i svi osvajači Premijer lige BiH od nastanka. 

Ovi tekstovi će vam svakako biti korisni kada budete gledali kakva su BiH Premijer Liga kvote, kao i kako se kladiti uživo jer je mnogima klađenje uživo zabavnije u realnom vremenu.